نياورند در روز نهم و الا در روز يازدهم . و اگر به عوض فصد از جانب وجع ، حجامت ميان شانه بكنند در حالتى كه اعراض مرض بسيار شديد نباشد هم شايد . و اگر بعد از فصد ثانى ، شدت اعراض مرض باشد و باز محتاج به كم كردن خون باشد ، حجامت مىتوان كرد و شيخ الرئيس تجويز حجامت ميان سينه كرده . و اگر تا روز يازدهم هيچ خون نگرفته باشند يا آنكه گرفته باشند و باز اعراض مرض از شدت وجع و تنگى نفس و بسيار آمدن خون باشد در روز سيزدهم يا چهاردهم يا پانزدهم اگر خون هيچ نگرفته باشند فصد باسليق از جانب وجع و اگر خون گرفته باشند حجامت ميان شانه بكنند . و اگر علامات ميل ماده به دماغ از هذيان گفتن بسيار و بىخوابى بسيار و بيهوشى باشد ، فصد صافن از جانب وجع يا حجامت ساق از آن جانب بكنند ، هرچند ابن زكريا در حاوى كبير منع از خون گرفتن بعد از روز يازدهم كرده ؛ نهايت شيخ الرئيس با احتياط تجويز كرده‌اند . اما دوا در اول ، منضجى از عناب و سپستان از هريك ، يازده دانه ؛ بهدانه ، دو مثقال ؛ بجوشانند و صاف نمايند و با شيرهء تخم كدو ، سه مثقال ، و شربت بنفشه و نيلوفر ، از هريك كه باشد ، چهار مثقال ؛ قرص طباشير ملين ، نيم مثقال ؛ بدهند و در آخر روز ، لعاب بهدانه و لعاب بزرقطونا و خاكشير و عرق بيد نيم‌گرم بدهند و در روز پنجم يا ششم مسهلى بدهند به اين دستور : عناب و سپستان ، از هريك ، يازده دانه ؛ گل بنفشه ، گل نيلوفر ، تخم خطمى ، خبّازى ، از هريك ، دو مثقال ؛ شير خشت ، ترنجبين ، فلوس خيار شنبر از هريك ، ده مثقال ؛ روغن بادام شيرين ، دو مثقال ؛ و هم‌چنين همين مسهل را در روز هشتم و دهم و دوازدهم نيز بدهند .